Callas-Audio®

 

Callas-Foto ©


Fotografie heeft veel raakvlakken met Highendaudio.

Deze fotoserie is een selectie uit een periode rond 2008. Op en af is fotografie ook hobby, en deze zijn gemaakt met de Leica R9 plus Vario Elmar 1:4/35-70mm en Elmarit 1:2.8/24mm objectief. De kleuren dia's werden altijd met de Leica Pradovit RTm geprojecteerd. De dia's zijn nu -eind 2017- gescand met een Epson V600. Er is met Irfanview louter naar een kleiner formaat (640x480) resized en er is bewust geen nabewerking toegepast.

Er zijn dan ook vuiltjes, stof en plekjes te zien, de kenner spot het meteen. Het gaat er nu echter niet om technische prestaties te etaleren, maar veeleer om een interessante periode te delen. Want daar zit je dan met een dijk van een camera op de Flevolandse zeebodem. Niet bepaald de meest spectaculaire plek op aarde om dito foto's te schieten..

Gedachten aan exotische oorden doemen op.. wat je ver haalt is lekker. Uiteindelijk kwam er met de uitdaging ook een klinkende boodschap. Want er was aanvankelijk vooral een overtuiging: Waar en hoe zul je iets bijzonders op deze kleibodem vinden om vast te leggen? En dan ook nog eens op 35mm film ? Want iedere druk op de ontspanner heeft iets definitiefs.

Ja op de Veluwe. Oost Groningen! Maar het Zuigerplasbos te Lelystad.. een dwangbuis voor de lustige amateur fotograaf? Zal het maar opbiechten: heb eerst vooral op bankjes gezeten, en ben zelfs terug gefietst naar huis, dan maar koffie. En toen was er een kleine vlinder.. Het instinct werd geactiveerd, en uiteindelijk plat op de buik liggend, midden op een bospad.
En met de vlinder sessie werd de overtuiging losgelaten. Want bijzondere momenten zijn overal in de natuur, je hoeft niet persee naar het Kruger Wildlife Park. Vooral op Macro openbaart zich een wereld die je anders nooit bemerkt.

De camera is uiteindelijk ook meer dan het vastleggen van een technisch 'perfect' moment. Er waren zeldzame dagen dat het voelde alsof er een week vakantie was genoten na een paar uurtjes op pad met de camera.. Dat heet nu ook wel mindfulness.

De Leica R9 was een camera naar m'n hart, het enige wat uiteindelijk opbrak was het gewicht; met de f35/70 zo'n 1,5 Kg.

Recente update: In het afgelopen decennium zijn er diverse digitale camera's uitgeprobeerd, geleend, gehuurd, aangekocht en weer verkocht om meestal dezelfde reden. Dwaalmenu's, overcomplicatie en bugs geven een mate van frustratie en lijden uiteindelijk zelfs tot een creatieve blokkade. Misschien speelt de generatiekloof hier mee? Heb de slag naar de mobiele telefoon ook niet gemaakt. De huidige digitale camera's lijken op een computer met een lens erop geschroefd. En ook de nabewerking software gaat ondergetekende niet gebruiken, want zit voor mijn werk al teveel uren achter de PC. Sommige Leica en Hasselblad modellen zijn serieuze kandidaten maar hebben wederom dwaalmenu. De Hasselblad X1D-2 met de nieuwe XCD-45P lens -net iets over de 1 Kg- komt wel héél dicht bij het ideaal, maar ook hier weer complicaties en overload in het menu. Wil bij voorkeur foto's maken en geen IT vraagstukken onderweg. De Leica SL2 is ook een mooie kandidaat, maar met een basic Prime lens alweer 1,6 Kg.. En daarmee is de cirkel weer rond. Niettemin; een Leica R9-D met een gewicht van max 1000 gram inclusief 35mm prime is de wens.

Zie mijzelf anno 2020 nu dan maar als een vette klant voor een camera die niet bestaat.

We leven in een tijd waarin men van de veronderstelling uitgaat dat alles wat waarde heeft in de eerste plaats moeilijk moet zijn. Kathleen Roquemore

 


Macro. Een hele wereld op de millimeter.


Het Lely-Stadse bos


De sluizen, iedere dag het heen en weer.


Zonder Ingenieur Lely geen Bataviastad, en geen Batavia zonder Willem Vos.


De zendmast bij Bataviastad. Ook wel 'RFI' voor de highend audiofiel..

Voorjaar, de ganzen komen retour.


Avondrood.


Kunst en expressie aan het strandje. Koud en windkracht 6, en niemand kwam kijken. Nou ja één figuur met een camera.


Alternatieve kunstuiting, maar niet uniek voor Lelystad.